تاریخ پست:1396/3/25 10:59
در امرداد 365 بخوانید

تاروپودهایی از نقش و رنگ

مهنوش دهنادی

 

در 22 بهمن 1356 بازگشایی شد. طراح بنای آن عبدالعزیز فرمانفرمائیان بود. ساختمانی منحصربه‌فرد و چشم‌گیر که با دیدن نمای بیرونی آن پی به گوهر درون آن می‌بریم. نمای بیرونی آن شبیه به دار قالی است‌ و اینجا گنج‌‌‌خانه‌ی(:موزه‌ی) فرش ایران است. گنج‌خانه‌ای نهفته در دل پایتخت که گاه با بی‌توجهی و بی‌مهری مردم و مسوولان روبه‌رو شده است.

گنج‌خانه‌ی فرش ایران که در خیابان کارگر شمالی، تقاطع دکتر فاطمی یا به عبارتی در ضلع شمال باختری(:غربی) پارک لاله جای دارد‌ شامل سایر محصولات از قبیل گلیم هم می‌شود. سطح نمایشی موزه مساحتی برابر 3400 مترمربع را در بر‌می‌گیرد که شامل دو تالار است و برای نمایش انواع قالی‌های دست بافت و گلیم مورد استفاده قرار می ‌گیرد. طبقه همکف این گنج‌خانه برای نمایش دایمی ۱۵۰ قطعه فرش و طبقه دوم آن برای برگزاری نمایشگاه‌های موردی و فصلی در نظر گرفته شده ‌است.

آنچه در بالا آمده است بخشی از گزارش موزه‌ی فرش تهران است که می‌توانید ادامه‌ی آن را در رویه‌ی سوم امرداد 365 بخوانید. 

 

 


تاریخ پست:1396/3/25 10:59 اشتراک گذار ی در تلگرام
شمار بازدید :405

دیدگاه هموندان

ثبت دیدگاه

نام

رايانامه

ديدگاه

کامنت خصوصی است؟ بله

برای ثبت دیدگاه عبارت امنیتی تصویررو به رو را وارد کنید.



مطالب مرتبط

نظر سنجی

کیفیت فیلم‌های سینمای ایران را در کدام اندازه می‌دانید؟

هموندی در خبرنامه

آدرس رایانامه (:ایمیل) خود را وارد کنید تا خبرنامه ی امرداد روزانه نوشتارهایمان را برای شما بفرستد